Glaskunstroute Tubbergen

Parkeren: vrij parkeren kan op de parkeerplaats (sportaccommodaties) aan de Sportlaan, aan de Kooikerstraat (Plus supermarkt, blauwe zone), aan het Raadhuisplein of op en rond het industrieterrein bij de Kringloopwinkel.

Fietsveiligheid: houd op deze route rekening met onderstaande punten; pas je snelheid aan, houd rekening met tegenliggers en mederecreanten en ga waar nodig achter elkaar rijden.
• Tussen 25-26-93 gaat de route over een smaller fietspad (naast een zandweg); geef elkaar de ruimte.
• Tussen 36-31 gaat de route over een hobbelige zandweg; bij aanhoudende regen kan dit modderige zijn, bij droogte mul en stoffig.

Toegankelijkheid: deze route is minder geschikt voor extra brede fietsen (driewielers, bakfietsen, etc.) vanwege bovenstaande onverharde en smalle fietspaden. Zeker tijdens het evenement en in het drukke zomerseizoen is het geen goed idee.

GLASRIJK is een terugkerend inspirerend evenement in Tubbergen waar glaskunst en vakmanschap samenkomen. Dit jaar zijn er 16 indrukwekkende kunstwerken en installaties te zien langs een wandelroute. Met o.a. de installatie “’14-‘18: de Grote Oorlog” van Stipglas, de glaskunst van kunstenaar van het jaar 2023, Barbara Nanning in het gemeentehuis en 29 werken van de geselecteerde kunstenaars voor de Bernardine de Neeveprijs 2024 in de Protestantse kerk. Dit jaar richt GLASRIJK zich niet alleen op moderne glaskunst, maar ook op de betekenis van glas als verhalenverteller en verbinder van werelden. Van eeuwenoud ambacht tot hedendaagse kunst vertelt glas zonder woorden – over makers, dromen en tijd. GLASRIJK is te bezoeken van 1 t/m 4 oktober 2026, van 10:00 tot 17:00 uur. Deze fietsroute voert langs permanente glaskunstwerken en kan het hele jaar door worden gedaan.

Je vindt dit kunstwerk tussen knp 21 en 36. Fiets vanaf knooppunt 21 ongeveer 100 meter ri. hervormde kerk (LA). Rijd dezelfde weg terug om de route te vervolgen.

Dit glasschilderij is gemaakt met de 'Dechaux' techniek, een geheel nieuwe brandschilder-techniek die Desiree Groot Koerkamp op verschillende manieren toepast. Het resultaat is een gebrandschilderd glaspaneel met heldere kleuren en geweldige transparantie.

De afbeelding is het Klassieke van Tubbergen in een eigentijdse jas gevangen: het Schaapman beeld dat je het eerste ziet als je de kern nadert vanuit Almelo, de twee kerken en de Eeshof om het monumentale uit te beelden. Dit is gevat in een kleurrijke compositie van vrije vormen.

Verbinding maakt een dorp sterk in samenwerking, samen bouwen aan de toekomst. Deze kracht van verbinding zorgt ervoor dat zeer veel en grote evenementen en daadkracht tot stand komen. Dit thema zie je terug in het kunstwerk. De cirkel, via blokjes en variërende kleur weergeven, staat voor de bewoners van Tubbergen die allen vanuit hun eigen talenten en karakter werken aan deze verbinding. De rode draad verbindt de twee helften en maakt het tot een cirkel: deze cirkel vertaald het ‘deur Mekaar, Veur mekaar’ waarin elke kern in de gemeente Tubbergen zich herkennen zal. De transparante delen vertalen de vele opstapmogelijkheden om deel te nemen aan deze verbinding. Glaskunstenares Ellen Kleine Schaars heeft aan de Pastoor Bloemenstraat 6 haar eigen galerie en galerietuin.

Kunst en metaal zijn Gijs Bekhuis met de paplepel ingegoten. Met alle materialen en machines tot zijn beschikking, zijn de beelden die hij maakt meestal van een monumentaal formaat. Omdat hij opgegroeid is in het buitengebied is de natuur vanzelfsprekend zijn grote inspiratiebron.

Je vindt dit kunstwerk tussen knp 36 en 31. Sla na knp 36 LA. Na ca. 150 meter zie je het kunstwerk aan het bospad.

Glazen bellen vormen de basis voor de installaties van Marinke van Zandwijk. Ze vormen de beeldende elementen waarmee ze haar ideeën vorm geeft. Iedere bel heeft een eigen karakter en is onderdeel van één familie. Door de bellen samen in installaties te plaatsen verbeeldt Marinke haar blik op de mensheid. Niet de buitenkant van de mens maar de diepere laag, de innerlijke beschaving vormt het fundament van het mens – zijn.

Je vindt dit kunstwerk tussen knp 32 en 25. Fiets de oprit van Landgoed De Mosbeek op, na ca. 20 meter staat het kunstwerk aan de linkerkant.

Verhalen gaan vaak generaties lang mee en overschrijden culturele grenzen. Verhalen verbinden mensen met elkaar en met hun omgeving. Het kunstwerk aan de Mosbeek van Sacha Janzee vertelt over water en hoe mensen daarmee leefden en leven. Van het riet dat bij het water groeit maakte men vroeger matten. Tegenwoordig maken we plezier, in pleziervaartuigen met vaantjes.

In het werk van Paul Funcken (tussen knp 25 en 26) kun je een relatie met architectuur ontdekken. Hij maakt gebruik van vormelementen die hij op zijn manier vertaalt of in een ander perspectief plaatst. De techniek van het vorm smelten past het best bij zijn beeldtaal. Hij benadert het glas als een beeldhouwer, hakt, slijpt en smelt het glas naar zijn hand.

Dit werk van Beatrijs Schweitzer (tussen knp 25 en 26) gaat over transformatie, bewustwording en ontwikkeling. Een van de dingen die een mens tot mens maken is zijn voorstellingsvermogen. Michaelangelo zag zijn figuren in steen, net als de oude megalietculturen. De mens geeft zelf karakter en bezieling aan de beelden die hij laat ontstaan. Beelden kunnen mensen aantrekken en inspireren. Mensen van steen. Zaten mensen al in de steen voordat ze eruit bevrijd werden? Mensen en glas, meer transparant, maar evengoed nog niet te doorgronden.

Voor Marcel Haccuria (tussen knp 25 en 26) is glas een mysterieuze materie die men kan snijden, lijmen, smelten, vervormen , assembleren en combineren met andere materialen. Transparant of ondoorzichtig: glas biedt veel mogelijkheden en dimensies. Licht geeft zijn werk diepte. Tekst en gezichten leggen innerlijke emoties bloot.

Je vindt dit kunstwerk tussen knp 32 en 28 aan je linkerhand, bij de vijver van Molen Frans, ca. 30 meter van de route.

Dit glaskunstwerk zou ‘Jeugd’ als thema kunnen hebben. ‘Kunnen hebben’ omdat er natuurlijk meerdere ideeën aan ten grondslag liggen die de kijker zelf in het werk kan ontdekken. “Jeugd” heeft te maken met spel, met opgroeien en volwassen worden. Het werk van Adrie Arendsman concentreert zich rond universele thema’s uit haar eigen belevingswereld. De verwondering staat centraal.